پارکور از چه زمانی وارد زندگی‌ات شد و چه چیزی تو را جذبش کرد؟
در زمان نوجوانی و حدوداً چهار تا پنج سال پیش بود و چیزی که من را جذب کرد، آزادی حرکت، غلبه بر ترس و تبدیل موانع به فرصت بود.
بزرگ‌ترین چالشی که در مسیر حرفه‌ای‌ات داشتی چه بوده؟
بزرگ ترین چالشی که در مسیر پارکور با آن مواجه شدم مقابله با محدودیت‌های ذهنی و ترس‌های درونی و جسمی، آسیب دیدگی جسمی، کمبود اعتماد به نفس، نبودن موانع تمرینی در فضای آزاد مناسب تمرین پارکور
و همچون چالش سختی‌های شرکت در مسابقات می‌باشد.
لحظه‌ای بوده که بخوای پارکور رو کنار بذاری؟ چی باعث شد ادامه بدی؟
اره، دقیقا، خیلی وقت‌ها، ولی با امید ادامه می‌دادم. اولین چیز بعد از امید که باعث شد ادامه بدم عشق به ورزش و پدر بزرگوار علیرضا ایزدی و مامانم بود و همچین کمک و همراهی، مربی ام محراب بلوردی، که در این مسیر خیلی وقت‌ها با کمک و همراهی او تونستم ادامه بدم و یاسین محسن بیگی دوست عزیزم. حمایت‌های جناب آقای مرتضی بلوردی رییس اسبق هیات انجمن‌های ورزشی استان کرمان هم تاثیر به سزایی در موفقیت‌هایم داشته است.
یک روز تمرینی ایده‌آل برای تو چطور می‌گذره؟
یک روز تمرین ایده‌آل برای من، ترکیبی از تمرینات فیزیکی و ذهنی است. ابتدا با گرم‌کردن کامل بدن شروع می‌کنم تا آمادگی لازم را داشته باشم. سپس روی تکنیک‌های پایه کار می‌کنم تا حرکاتم دقیق و ایمن باشند. بعد بخش خلاقانه تمرین است که شامل اجرای حرکات ترکیبی و چالش‌برانگیز می‌شود.که با کمک هم تمرینی‌های خودم و مربی می‌چینیم. در کنار تمرینات فیزیکی، تمرکز و کنترل ذهن را فراموش نمی‌کنم؛ چون پارکور بیش از همه نیاز به هماهنگی بین ذهن و بدن دارد. در پایان، با کشش و ریکاوری، بدن را آماده روزهای بعد می‌کنم. این روزها برایم الهام‌بخش و پرانرژی هستند و به رشد مهارت‌ها و افزایش انگیزه کمک می‌کنند .
بیشتر روی قدرت کار می‌کنی یا تمرکز ذهنی؟
در پارکور، قدرت جسمانی و تمرکز ذهنی هر دو اهمیت بالایی دارند و مکمل یکدیگرند. اما اگر بخواهم اولویت بدهم، تمرکز ذهنی برای من کلید اصلی موفقیت است. زیرا بدون کنترل ذهن، توانایی‌های جسمانی نمی‌توانند به‌درستی به کار گرفته شوند و خطر آسیب در این رشته افزایش می‌یابد. تمرکز ذهنی به من کمک می‌کند تا حرکات را با دقت و اطمینان اجرا کنم، ترس‌ها را کنترل کنم و در مواجهه با موانع بهترین تصمیم را بگیرم. بنابراین، تمرکز ذهنی پایه‌ای است که قدرت جسمانی روی آن ساخته می‌شود و بهینه می‌شود .
ترس در پرش‌های خطرناک چه نقشی داره و چطور مدیریتش می‌کنی؟
ترس یه جور محافظه‌کاریه که بهم می‌گه مواظب باش چون ممکنه آسیب ببینی. اما خیلی وقت‌ها این ترس می‌تونه جلوی پیشرفت رو بگیرد. من سعی می‌کنم با تمرین زیاد و تقسیم حرکات سخت به بخش‌های کوچیک‌تر، کم‌کم اعتماد به نفس‌م رو بالا ببرم. وقتی نفسم را کنترل می‌کنم آرامش دارم، ترس کمتر می‌شود و می‌تونم با تمرکز حرکت را انجام بدم.
خطرناک ترین حرکتی که انجام داده ای کجا بود؟
یکی از خطر ناک ترین حرکات نمایشی خودم در یکی از ساختمان‌های تهران که 56 طبقه و حدوداً 200متر از سطح زمین فاصله داشتم و حرکت در لبه ای ساختمان با موفقیت انجام شد.
پارکور بیشتر ورزشه یا سبک زندگی؟ چرا؟
پارکور بیش از آنکه صرفاً یک ورزش باشد، یک سبک زندگی است. ورزش بخش فیزیکی و تکنیکی این رشته را تشکیل می‌دهد، اما پارکور فراتر از حرکت و تمرینات بدنی است. این هنر و مهارت، نگرشی به زندگی است که بر غلبه بر موانع، انعطاف‌پذیری، خلاقیت و اعتماد به نفس تأکید دارد. پارکور به فرد یاد می‌دهد چگونه در مواجهه با مشکلات زندگی با ذهن باز و جسارت عمل کند، و این ویژگی‌ها آن را به یک سبک زندگی تبدیل می‌کند که در همه ابعاد زندگی تأثیرگذار است
قهرمان شدن چه مسئولیتی برات ایجاد کرده است؟
قهرمان شدن مسئولیتی بزرگ و مهم را بر دوشم گذاشته است. این مسئولیت نه تنها در حفظ و ارتقای مهارت‌ها و عملکرد شخصی من است، بلکه شامل الگو بودن برای دیگران نیز می‌شود. به‌عنوان یک قهرمان، باید رفتارم، تلاش‌هایم و تعهدم الهام‌بخش دیگران باشد و مسیر را برای کسانی که دنبال من هستند هموار کنم. این مسئولیت باعث شده همواره به یاد داشته باشم که هر حرکت و تصمیم من تأثیرگذار است و باید با احترام، صداقت و تلاش مستمر پیش بروم با همچون باعث پیشرفت دیگران هم شود
آینده پارکور را در کرمان چطور می‌بینی؟
آینده پارکور در کرمان روشن می‌بینم کاملا رو به پیشرفت و موفقیت، البته با رعایت کردن نکته مهم انتخاب مسوول درست برای پارکور.
اگر فقط یک جمله بخوای به جوان‌هایی که تازه شروع کردن بگوید؟
با ایمان به توانایی‌های خودت و پشتکار، هیچ مانعی نمی‌تواند جلوی پیشرفتت را بگیرد و اینکه همیشه با هدف جلو برید.
نقش مربی شما در رسیدن به سطح قهرمانی تا چه حد تعیین‌کننده بوده است؟
اول از همه اینکه من از مربی عزیزم محراب بلوردی تشکر فراوان دارم که در همه مسابقات کمک و همراهم بوده است. قطعاً نقش مربی برای من حد تعیین‌کننده بوده است. راهنمایی‌های وی آموزش‌ها و حمایت‌ها و اساس پیشرفت من را شکل داد و بدون آن رسیدن به سطح قهرمانی ممکن نبود و از همین تریبون از مربی ام تشکر و قدردانی فراوان دارم.
مهم‌ترین نکته‌ای که از مربی‌تان آموخته‌اید و هنوز هم به آن پایبند هستید چیست؟
مهم‌ترین نکته‌ای که از مربی‌ام آموختم، ارزش تمرین مستمر و صبر در مسیر پیشرفت بود. او به من یاد داد که موفقیت یک شبه به دست نمی‌آید و باید با پشتکار و حفظ انگیزه، حتی در سخت‌ترین شرایط ادامه داد. این درس باعث شده همیشه با انگیزه و متعهد به مسیرم پایبند باشم.
در مقاطع سخت، حمایت یا تصمیم مربی شما چه تأثیری بر ادامه مسیرتان داشته است؟
تاثیر تقریباً زیاد، وقتی سختی می‌کشیدم، مربی کنارم بود و با حرف‌هاش بهم انرژی می‌داد.
اگر قرار باشد مربی‌تان را در یک جمله توصیف کنید، آن جمله چیست؟
مربی من محراب بلوردی شخصی است که همیشه کنارم بوده و با سختی‌های شرایط زندگی من با خبر بوده، باورم داشته و درکم کرده و انگیزه‌ام را برای بهتر شدن بالا نگه داشته است.
باشگاه‌ای که در آن تمرین می‌کنید چه امکانات یا ویژگی‌هایی دارد که به پیشرفت شما کمک کرده است؟
کرمان، خیابان شریعتی، کوچه شریعتی دو، انتهای کوچه سمت چپ، باشگاه ورزشی مهر آریا که در آن تمرین می‌کنم.
فضای باشگاهی تا چه حد در ایجاد انگیزه و روحیه قهرمانی مؤثر است؟
باشگاه ورزشی مهر آریا یکی از ایمن ترین، تمیزترین، بهترین، مجهزترین باشگاه‌های تخصصی پارکور در کرمان می‌باشد که از آن امکانات، داشتن سالن رختکن، سرویس بهداشتی، و تنظیم دمای هوا ماننده سردی و گرمی‌هوا، باکس‌های تمرینی مختلف و بروز، بیس تمرینات میله ای و بدنسازی و ترامپولین بزرگ را می‌توان نام برد.

به نظر شما یک باشگاه استاندارد پارکور باید چه شاخص‌هایی داشته باشد؟
فضای باشگاهی تقریباً زیاد در انگیزه و روحیه تاثیر گذار است.
نقش باشگاه‌ها را در پرورش قهرمانان آینده پارکور چگونه ارزیابی می‌کنید؟
باشگاه‌ها مثل خونه دوم ورزشکارن می‌باشد؛ جایی که می‌توان با مربیای خوب تمرین کرد، انگیزه بگیریم و مهارت‌ها را قوی کنیم. این حمایت و فضای دوستانه خیلی کمک می‌کند که ورزشکارها راه قهرمانی را بهتر و سریع‌تر طی کنند.
اگر اختیار تصمیم‌گیری داشتید، چه تغییری در ساختار یا مدیریت باشگاه‌های پارکور ایجاد می‌کردید؟
اگر اختیار تصمیم‌گیری داشتم، در ساختار و مدیریت باشگاه‌های پارکور تمرکز بیشتری روی آموزش تخصصی مربیان و ایجاد برنامه‌های تمرینی استاندارد و مدون می‌کردم.
همچنین تلاش می‌کردم فضای باشگاه‌ها را به گونه‌ای طراحی کنم که ایمنی و راحتی ورزشکاران به حداکثر برسد و امکانات رفاهی مناسبی فراهم شود.
آیا الگوی خاصی در ورزش دارید؟
الگوی خاصی ندارم و سعی می‌کنم خودم بهترین نسخه خودم باشم. به جای دنبال کردن دیگران، روی توانایی‌ها و مسیر خودم تمرکز می‌کنم و همیشه تلاش می‌کنم بهتر باشم.