صعود تیم‌ فوتبال مس نوین کرمان از لیگ چهار به لیگ سه، فقط یک نتیجه نیست؛ حاصل ماه‌ها برنامه‌ریزی بدنی، مدیریت فشار مسابقات و ساختن ذهنیت برنده در تیمی‌است که دوباره ایستادن را یاد گرفت. گفت‌وگو با «هادی ابراهیمی»، مربی بدنساز جوان و موفق این تیم که سال گذشته با تیم جوانان مس کرمان قهرمان ایران شدخ بود، روایت پشت‌صحنه این مسیر سخت و پرافتخار است.

لطفاً خودتان را معرفی کنید.
دارای مدرک مربیگری فوتبال، بدنسازی سطح یک آسیا، مدرک آکادمی‌ملی المپیک در رشته‌های توپی و کارشناسی ارشد تربیت بدنی و همچنین سابقه و تخصص فعالیت در حوزه آمادگی جسمانی و ژیمناستیک را دارم.
در این مسیر، از استاد گرانقدر، جناب آقای حمید حاج‌اسماعیلی که نقش مهمی‌در تشویق و حمایت من داشتند، صمیمانه قدردانی می‌کنم.
درباره سوابق کاری و مدارک خود توضیح می‌دهید؟
حدود 10 سال سابقه مربیگری در رده‌های سنی پایه باشگاه مس کرمان دارم. همچنین در مقطع کوتاهی از سال ۱۴۰۳ به‌عنوان مربی بدنساز آکادمی‌گل‌گهر در بخش بسکتبال فعالیت داشتم.
چطور وارد حوزه مربیگری بدنسازی شدید؟
از آنجا که خودم فوتبال بازی می‌کردم و از دوران دبیرستان به رشته تربیت بدنی علاقه داشتم، خیلی زود وارد فضای مربیگری شدم و این مسیر را به‌صورت جدی ادامه دادم.
صعود از لیگ چهار به لیگ سه چه اهمیتی برای شما و تیم داشت؟
تیم مس نوین با وجود داشتن بازیکنان خوب، در سال‌های گذشته از لیگ دو به سه و سپس به لیگ چهار سقوط کرده بود. بازگرداندن تیم از نظر روحی و روانی بسیار سخت بود، اما با تلاش آقای نخعی (سرمربی تیم) و سایر همکاران، این چالش به‌خوبی مدیریت شد.
سطح فشار بدنی مسابقات لیگ چهار را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
در بسیاری از گروه‌ها اختلاف تیم‌ها کم است و بازی‌ها بسیار نزدیک و پرفشار برگزار می‌شود. به دلیل پایین‌تر بودن کیفیت سازمان تاکتیکی، مسابقات بیشتر بر پایه درگیری، دوئل‌های فردی و توپ دوم پیش می‌رود و همین موضوع بازی‌ها را از نظر ذهنی و جسمی‌فرساینده می‌کند.
تمرینات بدنسازی چه نقشی در این صعود داشت؟
بدنسازی یکی از سه عامل اصلی صعود تیم‌ها از لیگ چهار است؛ در کنار کیفیت فنی و انسجام تاکتیکی. لیگ‌های پایین‌تر ماهیتی فیزیکی دارند و تیمی‌که از نظر بدنی آماده‌تر باشد، در طول فصل برتری محسوسی خواهد داشت.
تیم را چگونه برای بازی‌های پرفشار و زمین‌های مختلف آماده کردید؟
مهم‌ترین اصل، کنترل بار تمرینی و در صورت امکان، چرخش بازیکنان بود تا فشار مسابقات مدیریت شود.
آیا در طول فصل برنامه‌های بدنسازی تغییر کرد؟
بله. به دلیل وقفه حدود ۷۰ روزه مسابقات، برنامه تمرینی عملاً شبیه یک پیش‌فصل کوتاه طراحی شد؛ از بازسازی پایه هوازی شروع کردیم، سپس تقویت قدرت و توان، بعد ورود به تمرینات سرعتی و انفجاری و در نهایت شبیه‌سازی شرایط مسابقه.
تعامل شما با سرمربی در طراحی تمرینات چگونه بود؟
تعامل بسیار خوبی داشتیم. بر اساس اهداف فنی تیم، برنامه‌ای شامل حجم، شدت، نوع تمرینات و زمان‌بندی تهیه می‌کردم که با نظر سرمربی نهایی می‌شد.
آیا برای بازیکنان جوان و باتجربه برنامه متفاوتی داشتید؟
چارچوب کلی برنامه یکسان بود، اما جزئیات تمرینات متناسب با شرایط هر بازیکن تنظیم می‌شد تا هم عملکرد بهتری حاصل شود و هم ریسک مصدومیت کاهش یابد.
در امکانات محدود لیگ چهار چگونه مصدومیت‌ها را مدیریت کردید؟
تمرکز اصلی ما بر پیشگیری بود. با آموزش، نظم تمرینی و آگاهی بازیکنان از شرایط بدنی خودشان، سعی کردیم ریسک مصدومیت را به حداقل برسانیم.
چه روش‌هایی برای ریکاوری بازیکنان استفاده می‌کردید؟
تنها از استخر و ریکاوری فعال استفاده می‌کردیم؛ متأسفانه امکاناتی مانند ماساژور در اختیار نداشتیم.
نقش تغذیه و خواب در آمادگی تیم چگونه کنترل می‌شد؟
بیشتر از طریق صحبت، آموزش و توصیه‌های مستمر تلاش می‌کردیم اهمیت این موارد را به بازیکنان منتقل کنیم.
بزرگ‌ترین چالش بدنی فصل چه بود؟
وقفه ۷۰ روزه مسابقات و بازگشت دوباره به شرایط مسابقه، سخت‌ترین مقطع فصل بود.
بزرگ‌ترین دستاورد شخصی شما در این صعود چیست؟
نهادینه شدن «فرهنگ برنده بودن» در تیم؛ دستاوردی فراتر از نتیجه یک مسابقه که یک تجربه رهبری ارزشمند محسوب می‌شود.
این موفقیت را به چه کسانی تقدیم می‌کنید؟
به جوانان این شهر که امروز به آینده امیدوارتر شده‌اند و همچنین به شخصی که همیشه بی‌نام و نشان حامی‌ما بود و در تمام مسیر کنارمان ماند.
قشنگ‌ترین خاطره ورزشی شما چیست؟
پس از دو شکست پیاپی، به همراه کادر فنی به مزار شهدای کرمان رفتیم و عهد بستیم در صورت صعود بازگردیم. پس از تحقق این موفقیت، تیم را به همان مکان بردیم و صعود را به روح شهید والامقام غلامحسین خزایی تقدیم کردیم.
فعالیت‌های شما خارج از فوتبال چیست؟
علاوه بر بدنسازی فوتبال، در حوزه ژیمناستیک نیز فعالیت دارم. مالک باشگاه ژیمناستیک تابان هستم و به‌عنوان مربی رسمی‌فدراسیون ژیمناستیک در زمینه آماده‌سازی بدنی فعالیت می‌کنم.
و حرف آخر؟
از همه کسانی که خواسته یا ناخواسته در مسیر آسیب زدن به فوتبال این شهر قدم برمی‌دارند، می‌خواهم به فوتبال کرمان ظلم نکنند. امیدوارم هر کس پیش از هر اقدام، با وجدان خود و خدا خلوت کند.